opis instrumentu

Mechanizm działania akordeonu każe zaliczać go do aerofonów: po obydwu stronach, pod prawą i lewą ręką, znajdują się chromatyczne klawiatury (pod prawą ręką spotyka się równie często klawisze, jak w fortepianie, i klawiaturę guzikową, pod lewą ręką zaś zawsze są guziki) – obie klawiatury łączy miech, którego składanie i rozkładanie wywołuje przepływ powietrza, poruszającego umieszczone wewnątrz instrumentu stroiki. Poruszanie miecha z różną siłą pozwala regulować natężenie dźwięku. Nad klawiaturą prawej ręki oraz u góry instrumentu znajdują się przyciski poszczególnych rejestrów – dzięki nim podobnie jak w organach możliwe jest wydobywanie dźwięków o różnej barwie – które akordeonista w trakcie gry może przełączać brodą. Ciężki, ważący nawet 17 kilogramów instrument, przytrzymują na ramionach muzyka specjalne pasy.

Jeszcze w latach 90. XX wieku dość powszechne było przekonanie, że akordeon jest instrumentem głównie ludowym lub rozrywkowym. W istocie jednak kompozytorzy sięgają po niego coraz częściej, a wśród polskich twórców wyróżniających akordeon należy wymienić przede wszystkim Andrzeja Krzanowskiego, Bronisława Kazimierza Przybylskiego, Zbigniewa Bargielskiego i Bogdana Dowlasza. Na akordeon dokonuje się również wielu transkrypcji arcydzieł z różnych epok – utworów Jana Sebastiana Bacha, Domenica Scarlattiego czy Wolfganga Amadeusza Mozarta, a nawet Piotra Czajkowskiego i Henryka Wieniawskiego.

Akordeon wyróżnia się niezwykłym bogactwem brzmienia, które porównać można jedynie do takich królów instrumentów, jak fortepian, a zwłaszcza organy. Znakomity w wykonaniach solowych, równie często używany jest w kameralistyce.

informacje praktyczne

• Cena nowego instrumentu dla początkujących: 800-1000 zł
• Cena instrumentu profesjonalnego: od 5000 zł
• Wiek rozpoczęcia nauki: 6 lat

jak mogę się zapisać?

Przyszli akordeoniści mogą kształcić się w ramach szkoły muzycznej lub kursów muzycznych. Naukę gry rozpoczyna się w wieku 6-8 lat. Młody adept musi chcieć chodzić na zajęcia, mieć dość siły fizycznej i być na tyle dojrzały, by skupić się na instrumencie przez 45 minut. Pierwszym krokiem jest zgłoszenie się na przesłuchania, których celem jest ocena ogólnych predyspozycji muzycznych ucznia oraz braku przeciwskazań do nauki gry na akordeonie. Nie trzeba ćwiczyć gry na instrumencie przed przesłuchaniem.

Nauka gry w ramach szkoły muzycznej trwa 6 lat w przypadku dzieci młodszych (6-8 lat) i 4 lata w przypadku młodzieży. W szkole muzycznej system kształcenia opiera się na podstawie programowej oraz ramowych programach nauczania szkół muzycznych (w oparciu o rozporządzenia Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego) z poszerzeniem o autorskie programy nauczania. W szkole muzycznej zajęcia odbywają się dwa razy w tygodniu.

Poza nauką gry na akordeonie dla uczniów szkoły muzycznej przewidziane są zajęcia z tzw. „teorii” (jak m.in. kształcenie słuchu, rytmika czy audycje muzyczne – ich ilość i rodzaj zależą od roku nauki). Lekcje gry na akordeonie odbywają się indywidualnie na zasadach mistrz – uczeń, natomiast lekcje z teorii prowadzone są dla całej grupy. Poza lekcjami gry szkoła muzyczna zapewnia liczne koncerty, audycje i wydarzenia muzyczne, które pozwalają oswoić się z występami na scenie – zarówno jako odbiorca, jak i twórca. W szkole muzycznej odbywają się obowiązkowe przesłuchania i egzaminy. Ukończenie szkoły wiąże się z otrzymaniem państwowego świadectwa ukończenia szkoły muzycznej I stopnia. Uczniowie maja możliwość wypożyczenia instrumentu w początkowym okresie nauki.